رویا‌نیوز :: اگر این روزها نبض سینما را در دست داشته باشید انیمیشن مذکور را به خوبی می‌شناسید. اثری که در صدر جداول می‌درخشد و برای هر مخاطبی این سوال را ایجاد کرده که: مگر این انیمیشن چینی چه دارد؟

انیمیشن چین، چیزی با مبنای امروز و دیروزی نیست. چرا که همه می‌دانیم کشوری که بتواند هواپیما بسازد انیمیشن هم می‌سازد. اهالی کشور صنعت همان‌هایی هستند که خوب می‌دانند چگونه از منابع‌شان استفاده کنند و به نتایج قابل قبولی برسند. حالا منابع چه متریال باشد و چه انسان.

انیمیشن چین سال‌های زیادی در اختیار بازی‌های رایانه‌ای بود و شاید بهترین اتفاقات گرافیکی و جلوه‌های «نژا» بسیار ساده‌تر و سبک‌تر از چیزی باشند که ما در «میمون‌شاه» دیده‌ایم. اما سری نژا چیزی دارد که پیش از آن در کمتر آثاری از این اقلیم دیده‌ایم.

«نژا ۲» ادامه قصه اسطوره‌های آیین «تائو» را دنبال می‌کند و لحنش به همان اندازه دینی‌ست. اما چیزی که مخاطب غیرآسیایی را هم روی صندلی نگه‌می‌دارد رفت و برگشت دراماتیک و نبردهای حماسی و مجذوب‌کننده آن است. حماسه‌ای که ابتدا مرز خیر و شر را برای مخاطب مشخص کرده حالا قرار است دقیقا نظم همه‌چیز را به‌هم بزند. اتفاقی بسیار آشنا در انیمیشن‌های نو. چیزی که در تمام انیمیشن‌های اخیر مشترک‌ است و راه گریزی از آن نداریم. با این‌حال بر کسی پوشیده نیست که این ساختار تا ابد می‌تواند برای مخاطب جذاب و دیدنی باشد. و همین شناخت مخاطبْ سازندگان را از ریسک دور می‌کند و دوباره به مسیر آشنای «آشنایی‌زدایی» سوق می‌دهد. اما برگ‌برنده نژا نسبت به همتایانش چیزی بیشتر از این ساختارهاست. نژا توضیح اضافه نمی‌دهد و به لطف پیشینه‌اش یک‌راست سراغ اصل مطلب می‌رود. این همان شمشیر دولبه‌ای است که می‌تواند هم مخاطب را گیج کند و هم تمام حواسش را درگیر کند. درباره این اثر هر دوی این گزاره‌ها در جای خود درست‌اند. نژا گروهی را بسیار سرگرم می‌کند و گروهی را کورمال کورمال تا پایان با خود می‌کشاند. پس احتمالاً اگر اهل دقت به قصه و جزئیات آن باشید تماشای این اثر لذت بیشتری برایتان به ارمغان خواهد آورد. با این شرط که سینمایی اول را هم دیده باشید!

شخصیت‌پردازی جایگاه مهمی در این اثر بازی می‌کند. چرا که اصلاً بار قصه روی دوش شخصیت‌های پرتعدادش می‌گذرد. و همین مسبب ایجاد شخصیت‌های نسبتاً پیچیده‌‌ای می‌شود که مخاطب تنها با آن بخشی از او آشنا می‌شود که کارگردان برایش مقدر کرده. اصل شخصیت‌پردازی بر زین فلسفه «یین و یانگ» سوار است. خیر در آغوش شر، شر در آغوش خیر. اما با این‌حال اختلاط آن با مینیمالیسم جذابیت پیچیدگی شخصیت‌ها را از مخاطب می‌گیرد و شخصیت‌های سفید و سیاه در پرده آخر توی ذوق می‌زنند. ولی از حق نگذریم روابط حسی میان شخصیت‌ها گویا و جذاب‌تر از هر چیز دیگری هستند.

نقطه عطف دیگر افسانه نژا طنزی است که در موقعیت‌ها و دیالوگ‌ها به خوبی پخش و جایگذاری شده. ظرافت طنز آن‌قدر بالاست که ذره‌ای به بُعد حماسی و احساسی اثر خدشه وارد نمی‌کنند. با یک بلیت می‌خنداند و می‌گریاند.

گذشته از تمام خوبی‌ها و بدی‌ها چیزی که بیشتر از همه نژا را مانند یک ساختمان استوار نگه‌داشته فضای بصری پر جزئیات آن است. صحنه‌های به‌شدت جذاب با شبیه‌سازی‌های (simulate)‌ زیبا و رندر‌های حرفه‌ای. مواردی که در انیمیشن چین چیز غریبی نیستند. اثر در ساخت شخصیت‌های افسانه‌ای هم درخشان عمل کرده و به‌راحتی یک دنیا کریچر (creature) و اژدها در جهانش جای‌داده است.

در کل چه طرفدار کهن‌الگوها و افسانه و اسطوره‌های شرق باشید، چه دلتان هوس یک اثر بامزه و چشمگیر را کرده باشد و چه دلتان یک پکیج کامل از یک انیمیشن پرهزینه را بخواهد «نژا ۲» می‌تواند گزینه مناسبی برایتان باشد.

امتیاز: ۴ از ۵