رویانیوز :: محسن اسلام‌زاده، تهیه‌کننده و فیلم‌ساز مستند در برنامه نردبان درمورد روایت‌گری از جنگ و نقش مردم در شرایط بحران بیان کرد:

در اولین مواجهه با این جنگ، در دفتر کارم بودم که ناگهان صدای جنگنده و چند انفجار را شنیدم. به خیابان رفتیم و به دوستانم و وحید فرجی زنگ زدم و گفتم هرکسی هرکجا که هست با تلفن‌‌همراه خود فیلم بگیرد چون حتماً به‌درد می‌خورد.

در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان تمرکزم را روی کارهای کوتاه و زودبازده گذاشتم. البته کار بلند را نفی نمی‌کنم و می‌گویم هرکسی ایده خوب دارد باید بسازد.

خبرنگاران، ژورنالیست‌ها و برنامه‌سازهای تلویزیونی در این جنگ فعال هستند، ولی من می‌گویم مستندسازها در نقطه بهتری قرار گرفته‌اند و بهتر می‌توانند با مردم حرف بزنند.

در این جنگ اتفاقات تلخ و شیرین زیادی را دیدم که تلخ‌ترین آنها مدرسه میناب بود. جنایتی اتفاق افتاد که بعد از جنگ جهانی بی‌سابقه بوده و مستندی ساخته شد توسط آقای مهدی امینی به نام «فرشته‌های خونین» و تاکنون به چند زبان ترجمه شده است. یکی از اتفاقات شیرین هم یک نانوایی بود که به نیروهای امدادی نان رایگان می‌داد.

بعد از موشک‌ها برگ برنده ما همین آدم‌ها و مردم هستند. این آدم‌ها که زیر بمباران و برف، هر شب بیرون‌اند. به‌نظر من باید سراغ کشف قصه‌هایشان برویم.

ما باید از صحنه حادثه که اتفاقاً خیلی دراماتیک است عبور کنیم و سراغ زندگی آدم‌ها برویم.

اگر روزی دشمن بر ما پیروز شود، آنها به طرفداران خود هم رحم نمی‌کنند. دشمن تمرکز خود را از دست داده و ما با این مردم پیروزیم. در این شرایط مستندساز فقط باید روایت درست داشته باشد.

‌خبرنگار: مصطفی واهبی