رویانیوز :: علی تک‌روستا، فیلمساز مستند با حامد شکیبانیا در برنامه نردبان از اتفاقات جنگ در نقاط دور از تهران و از آثارش در این جنگ به گفت‌وگو پرداخت، که به شرح زیر می‌باشد:  

همیشه سعی کردم دنبال کارهای جدید بروم. کاری که دیگران انجام می‌دهند و نیازی نیست من هم دوباره آن کار را انجام دهم. دیدم یک عده مشغول کارهای گزارشی و خبری هستند و من سعی کردم به‌عنوان فیلمساز مستند، کار هنری‌تر بسازم. هرجا اتفاقی می‌افتد، ۲۰ نفر به آنجا می‌روند، ولی من سعی کردم به شهرستان‌ها بروم و اتفاقاتی را ثبت کنم که شاید در تاریخ هرگز ثبت نشوند.

وقتی خبر شهادت یک دانش‌آموز در شهرستان آبیک را شنیدم، به آنجا رفتم. می‌توانستم چند روز زمان بگذارم و یک فیلم مستند خوب بسازم، ولی گفتم الان زمان این است که این جنایت را نشان کسانی دهم که می‌گویند غیرنظامی نمی‌زنند و فیلم مستند «خداحافظ مامان» ساخته شد که بازخوردهای جهانی خوبی هم داشت. من با همکاری آموزش‌وپرورش قزوین و آبیک این فیلم مستند را ساختم. همین همکاری که با من کردند و تصاویر دوربین مداربسته را در اختیارم گذاشتند، خیلی به من کمک کرد.

فیلم مستند دیگری که ساختم «گل‌های مزرعه» نام داشت. من خبر را که در فضای مجازی دیدم، سریع به بویین‌زهرا رفتم و سه روز آنجا ماندم و داستان دو خواهر که یکی از آنها مادر کودکی یک‌ساله بود و به شهادت رسیدند را به تصویر کشیدم. مادر خانواده که خود مجروح بود، در تشییع فرزندانش می‌گفت دو دخترم فدای ایران. مظلومیت این شهدا باید در تاریخ ثبت شود.

سومین فیلمم «قصه دو برادر» بود، دو برادری که مسئول سیستم صوت مسجد ارگ تهران بودند و برادر در آغوش برادرش به شهادت رسید و آن دیگری مجروح بود و بعد از شش روز سر خاک برادرش حاضر شد و دلتنگی او را روایت کردم.

این فیلم مستندها را ساختم که بگویم آنهایی که می‌گفتند با غیرنظامی‌ها کاری ندارند، ببینند اینها مردم مظلوم ما هستند که به شهادت می‌رسند.

مدیران باید قدر این بچه‌های فیلمساز مستند را که در میدان هستند، بدانند و آنها را فراموش نکنند.

خبرنگار: مصطفی واهبی